*****************

در نظربازی ما بی‌خبران حیرانند                           من چنینم که نمودم دگر ایشان دانند 
عاقلان نقطه پرگار وجودند ولی                           عشق داند که در این دایره سرگردانند 
جلوه گاه رخ او دیده من تنها نیست                       ماه و خورشید همین آینه می‌گردانند 
عهد ما با لب شیرین دهنان بست خدا                       ما همه بنده و این قوم خداوندانند 
مفلسانیم و هوای می و مطرب داریم                     آه اگر خرقه پشمین به گرو نستانند 
وصل خورشید به شبپره اعمی نرسد                       که در آن آینه صاحب نظران حیرانند 
لاف عشق و گله از یار زهی لاف دروغ                      عشقبازان چنین مستحق هجرانند 
مگرم چشم سیاه تو بیاموزد کار                    ور نه مستوری و مستی همه کس نتوانند 
گر به نزهتگه ارواح برد بوی تو باد                    عقل و جان گوهر هستی به نثار افشانند 
زاهد ار رندی حافظ نکند فهم چه شد                       دیو بگریزد از آن قوم که قرآن خوانند 
گر شوند آگه از اندیشه ما مغبچگان                    بعد از این خرقه صوفی به گرو نستانند

****************

بهار دلکش رسيد و دل به جا نباشد
از آنکه دلبر دمي به فکر ما نباشد
در اين بهار اي صنم بيا و آشتي کن
که جنگ و کين با من حزين روا نباشد
صبحدم بلبل بر درخت گل -خدا- به خنده مي گفت.نازنينان را، مه جبينان را، خدا وفا نباشد
اگر که با اين دل حزين تو عهد بستي، حبيب من، آخ با رقيب من چرا نشستي
چرا دلم را، عزيز من، از کينه خستي
اگر که با اين دل حزين تو عهد بستي، عزيز من، آخ با رقيب من چرا نشستي
چرا دلم را، حبيب من، از کينه خستي
بيا در برم از وفا يک شب اي مه مخشب
تازه کن عهدي، خدا، که بر شکستي
بيا در برم از وفا يک شب اي مه مخشب
تازه کن عهدي، جانم، که بر شکستي

****************